nostredame.info

home
Nostradamus gratis e-book
Roman inleiding
Hoofdstuk 1 geboorte
Hoofdstuk 4 zwerfperiode
Hoofdstuk 5 inwijding
Hoofdstuk 7 WO II
Hoofdstuk 10 atoombom
Hoofdstuk 12 New York
Hoofdstuk 15 toekomst
Nostradamus code
Nostradamus kwatrijnen



Hoofdstuk 15 - fragment

Plotseling begon Nostradamus hevig te schudden.
‘Wat is er met u aan de hand, meester?’
‘Niets, niets, laat me maar, de Derde Wereldoorlog staat te beginnen,’ en krampachtig liep hij naar het raam toe.
‘Je doet je werk uitzonderlijk goed, Christophe,’ vervolgde hij, terwijl hij de avondschemer bekeek, ‘maar hoe lang ben je nog bezig?’
‘Ik ben zo goed als klaar,’ antwoordde de secretaris, die de laatste pennenstreken plaatste.
Geen vuiltje aan de lucht, dacht de helderziende intussen.
‘Zal ik die langhalskolven maar eens een keer opbergen?’ vroeg Christophe bij het weggaan.
‘Sorry, ik heb je niet gehoord, ik was in gedachten verzonken.’
‘Of ik deze kolven nog zal opruimen? U hebt ze al jaren niet aangeraakt.’
‘Ja ja, goed,’ antwoordde Nostradamus, terwijl hij uit het raam bleef turen.
‘Prettige avond en maar weer tot morgen, meester,’ zei de klerk met een paar flessen onder z’n arm en hij vertrok. Toen raakte de hemel bezaaid met monsterlijke vindingen en de lucht werd zwart. Voor Michels ogen werd een afgrijselijke oorlog gevoerd. Het geweld was ongekend. Het regende melk, staal, vuur en pest en vele volkeren op aarde vonden de dood. Het exorbitante geweld veroorzaakte talloze aardbevingen en vele rivieren verlegden hun koers. De wereldhandel stortte in en de mensen leden een enorme honger en dorst. De ziener kon op slag door alle eeuwen heen kijken en het toonde zich naakter dan naakt. Alles werd onthuld, waar hij zijn blik ook op richtte. Pas tientallen jaren later zou het leven zich op aarde herstellen om in een nieuwe wereldorde te geraken. Aquarius zou een millennium van vrede laten aanbreken, waarin de mens zijn aandacht aan hemel en ruimte zou gaan geven. Door nieuwe inzichten in de samenhang van onze planeet en het universum werden de oude geschriften geherinterpreteerd. Religie en wetenschap zouden eindelijk samensmelten. Vervolgens werd er een overkoepelend bestuur over de wereld geplaatst en de mensen zouden vanaf dat moment alleen nog maar met elkaar samenwerken. Veel schade was niettemin aan de aarde toegebracht en een onomkeerbaar proces was in werking gesteld. De planeet zou eeuwenlang door overstromingen geteisterd worden en daarna net zo lang door extreme droogtes. De profeet stak een kaars aan en plaatste zich aan het bureau, de zon was inmiddels ondergegaan. Hij opende zijn schrijfboek en schreef alle openbaringen op. Pardoes wapperde de vlam van de kaars heen en weer en hij wist dat er iets of iemand in de kamer moest zijn binnengekomen. Hij draaide zich om en zag in de deuropening zijn mooie vrouw staan.
‘Wil je met me vrijen?’ vroeg ze teder. Het hemelse verzoek maakte zijn hart weer helemaal zacht. Zonder iets terug te zeggen doofde hij de kaars en toen daalden ze saampjes de trap af naar het slaapvertrek. Na de betovering in bed bood zich het volgende visioen alweer aan.

Er werd aan de deur gebeld en Ping maakte zich haastig op en rende naar buiten toe.
‘Goedemorgen juffrouw Lee, stap maar in,’ verzocht de instructeur, die een grote, gele bril droeg. Ze liep om de vliegauto heen, die geruisloos boven de grond zoefde, en scheerde rakelings langs de vleugels, die rapper op en neer bewogen dan het oog kon waarnemen.
‘Pas op, je kunt je er lelijk aan bezeren!’ waarschuwde de leraar, die aan de andere kant plaatsnam.
‘Spannend,’ zei ze, terwijl ze zich op de bestuurszetel vastgespte.
‘Vliegen is in feite heel simpel, bijna iedereen kan het. Is dit je eerste les?’
‘Ja mijnheer Norton, en ik weet van toeten noch blazen,’ en ze bekeek het interieur.
‘Noem me maar Unix, hoor,’ zei hij, terwijl hij nog even wat noteerde. ‘Nou, je boft Ping. Je krijgt les in een gloednieuwe vliegauto en wel in het allerlichtste model. Buiten de watertank weegt hij maar vierhonderdentien kilo.’
‘Hij is toch wel sterk genoeg, hč?’ vroeg ze.
‘Natuurlijk, hij voldoet aan alle eisen,’ en hij liet de doorzichtige kap automatisch sluiten. ‘We zullen eerst uit Nieuwwater moeten vliegen, omdat beginners sinds kort niet meer in de stad mogen oefenen,’ en met behulp van de extra bestuursinrichting bracht hij het toestel hoog boven de bebouwde kom in de broeierige hemel.
‘We gaan naar het Beringplateau, daar kun je brokken maken zo veel je wilt.’
‘Zo stom ben ik nou ook weer niet,’ reageerde ze ad rem.
‘Standaardgrapje,’ verontschuldigde hij zich en ze vlogen naar het uitgestrekte oefengebied. Eenmaal daar bracht hij het toestel hoog boven het zoutplateau tot stilstand.
‘Ik schakel de besturing nu over naar jou, Ping. Wil je telepathisch of verbaal uitleg krijgen?’
‘Liever verbaal.’
‘Goed. Het allerbelangrijkste is de stuurknuppel. Het stuur kan op en neer, in en uit, en van links naar rechts bewogen worden.’
‘Dat wist ik al.’
‘Ik begin toch maar bij het begin. Daarnaast zijn er de voetpedalen. Met het rechterpedaal geef je gas en met het linker zet je een loodrechte daling in. Als je niks doet, blijft de machine gewoon stationair op dezelfde plek hangen. Neem jij nu eens het stuur over, terwijl ik de pedalen voor mijn rekening neem.’ Ping bewoog het stuur naar voren en het toestel kantelde ogenblikkelijk zijn neus omlaag.
‘Zie je wel,’ zei hij, ‘we blijven gewoon op dezelfde plaats hangen en dat komt doordat ik geen gas geef. Maar nu ga ik dat zachtjes wel doen,’ en de vliegauto ging langzaam naar beneden. ‘Trek het stuur nu naar achteren toe, anders gaan we nog verongelukken.’ Ze deed wat haar gevraagd werd en het toestel richtte de neus weer naar boven en hervond hoogte.
‘Draai nu een keertje naar links en rechts,’ gelastte hij. Ze probeerde het uit en ze maakten een aantal scherpe bochten.
‘Nu ga je er ook gas bij geven,’ vervolgde Unix, waarop zijn leerlinge de machine schoksgewijs boven het plateau liet vliegen.
‘Daar in de verte loopt iemand,’ zei ze opeens en ze tikte tegen het glas om hem aan te wijzen.
‘Wie gaat hier nou lopen?’ vroeg hij zich verbaasd af. ‘Die moet verdwaald zijn. Ga er maar even naartoe,’ en wat stuntelig wist ze de vliegauto in de juiste richting te krijgen.
‘Je leert best snel. Aan het einde van deze lesdag kun jij vliegen,’ prees hij haar. Ondertussen naderden ze de sterveling met het bruine gewaad, die zielsalleen over de uitgedroogde vlakte trok. Einde fragment

copyright © E.Mellema 2006













Centuries 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

derde wereldoorlog 3e WO III WOIII 3de wereld oorlog toekomst vliegauto einde der tijden
Spirituele boeken
cadeau tip
Boeken spiritueel