nostredame.info

home
Nostradamus gratis e-book
Nostradamus code
Roman inleiding
Hoofdstuk 1 geboorte
Hoofdstuk 4 zwerfperiode
Hoofdstuk 5 inwijding
Hoofdstuk 7 WO II
Hoofdstuk 10 atoombom
Hoofdstuk 12 New York
Hoofdstuk 15 toekomst
Nostradamus kwatrijnen



Hoofdstuk 12



Vijf tot veertig graden hemel brandt

Vuur nadert de nieuwe stad

Na grote ontploffingen in de breedte

Opdat de noordelingen zullen buigen



Een zware gong galmde door het hele huis en iedereen hield de handen op de oren. De zilveren olielamp, een goedmakertje van graaf Ercole, danste bijna van tafel en de huismeid rende van angst de straat op.
‘Heb je weer een nieuw speeltje?’ klaagde Anne toen haar echtgenoot in extase de trap afkwam.
‘Ik test mijn nieuwe gong uit,’ verdedigde hij zich, ‘hij is gisteren uit Marseille aangeleverd.’
‘Je gaat er toch niet muziek mee maken, hč?’ vroeg ze ernstig, ‘want dan zal de hele buurt leeglopen, inclusief je gezin.’
‘Nee, absoluut niet, zo’n vaart zal het niet lopen,’ verzekerde hij, waarna hij op zijn vaste plek bij de haard plaatsnam om van de losgekomen energie te genieten. Anne ging het haar van Madeleine doen. Hun dochter zat al te wachten aan de grote tafel voor het venster. Je kon vandaar mooi de tuin in kijken. En terwijl een dun zonnetje moeder en dochter bescheen, volgde vader vanuit zijn luie stoel het amusante schouwspel. Hij schonk zich ondertussen een glaasje wijn in. Een uurtje later werd de laatste vlecht gevlochten en moeder bundelde alle vlechten op en bond het geheel in een kroon.
‘Nog heel even,’ verzocht ze haar dochter, die het stilzitten niet meer volhield. ‘Zo, alsjeblieft, klaar,’ en ze gaf haar de spiegel. Verblijd met het kapsel naar Venetiaans idee bedankte Madeleine haar moeder.
‘Mijn vriendinnen zullen de ogen uitkijken,’ zei ze en ze ging direct naar buiten om ermee te pronken. De andere spruiten verschenen ten tonele en zo vloog de dag weer voorbij. Om zeven uur ’s avonds had Christophe het huis ook alweer verlaten en de meester pauzeerde in gezelschap van zijn vrouw op de veranda.
‘Je zult me vannacht moeten missen, de planeten staan gunstig en er is werk aan de winkel,’ liet hij haar weten.
‘Goed schat, kom maar wanneer je wilt, als je maar van die gong afblijft,’ zei ze, waarop hij direct naar de zolder glipte. De gedreven onderzoeker ging er onder een lakentje liggen en merkte tot zijn verbazing dat de gongslag nog steeds in zijn lichaam nazinderde.
‘Dat ding heeft wel effect, zeg,’ mompelde hij en weldra kabbelde hij naar andere sferen. Langzaam ontvouwde zich een etalage voor zijn derde oog, met doorkijkglas van vloer tot plafond. Nostradamus streek gaandeweg met z’n hele lijf in een winkelstraat neer en keek schielijk om zich heen, zijn schijnsel viel klaarblijkelijk niet op. Hij was in een waar koopparadijs terechtgekomen. Lieden uit alle mogelijke bevolkingsgroepen op aarde liepen er met chique tassen rond, winkels in, en weer uit. Naast veel koopjesjagers wemelde het hier van de aangeprezen goederen, knipperende reclameborden en onmetelijk hoge gebouwen, die tot aan de wolken reikten. De etalage waarvoor hij was beland, bevatte uiterst geavanceerde producten. Zo zag hij elektrische kijkdozen in alle soorten en maten die bewegende beelden lieten zien van onder meer een omroeper, acteurs, sportwedstrijden, maar vooral veel van fantasierijke spellen. Die laatste waren zogenoemde computergames en de schermpjes toonden een bonte verzameling van actiefiguren op wie voortdurend werd geschoten.
Die spellen lijken wel op het land waarin ik een twijfelachtige hoofdrol heb mogen spelen, peinsde hij. Een rivier van oerwoudgeluiden stroomde uit de winkel, waarvan de deuren uitnodigend openstonden, en hij zwom het geluid tegemoet. In de winkel met de oorverdovende muziekritmes en gillende beesten zochten klanten, ongemoeid door de herrie, naar eigenaardige producten. Er stond een lange rij mensen te wachten om de onnavolgbare goederen af te rekenen. De omschrijvingen hielpen hem enigszins verder. Zo onderscheidde hij de audio-, televisie- en computerafdeling en elk bezat een wand vol apparatuur. Het deed hem duizelen. Voorts ontdekte hij in lage staande rekken een groot aanbod van games, allemaal met oorlogszuchtige titels.
‘Voornamelijk kinderen in de ban van die bedenkelijke spelletjes, merkte hij om zich heen kijkend. Dat moordlustige Afrikaantje met z’n helse wapen is helaas niet de enige in zijn soort, en hij ploos het aanbod uit. Blockbuster, Space Invaders, Battlefront, las hij onder andere. Oh jee, als ik dadelijk een titel met mijn eigen naam tegenkom, ziet mijn toekomst er niet zonnig uit. En hij kreeg het Spaans benauwd bij het idee dat miljoenen etterbakjes zich op zijn beeltenis zouden afreageren. Op de achterkant van de speldozen stonden in het klein de gegevens van de ontwerper vermeld.
Die plek moet ik onthouden, dacht hij. Je weet maar nooit. Gelukkig was er nergens een game met zijn naam te bekennen, toen vanachter de balie, die de vorm van een levensboom had, een Aziaat op hem kwam afgelopen.
‘Kan ik je helpen?’ vroeg hij. De kabbalist wilde fatsoenlijk antwoord geven, maar de vraag was niet voor hem maar voor een klein kind naast hem bedoeld. Krijg nou de pest. Het is dat zwarte monstertje, dat mij bijkans om zeep heeft geholpen!
‘Ik zoek het nieuwste spel Neem de tovenaar te grazen,’ antwoordde de jongen.
‘Dat ligt nog niet in de schappen,’ zei de verkoper, ‘maar geen nood, ik haal er één voor je.’ Even later stond de knaap bij de kassa de nieuwste game af te rekenen.
Dit betekent dat mijn personage en masse misbruikt zal worden, huiverde Michel, terwijl de jeugdige onverlaat de zaak uitliep.
‘Hé, kleine dondersteen, waar gaat dat heen?’ riep hij verbeten, maar de jongen hoorde hem niet en stak de straat over, waar alleen gele auto’s rondreden. De geleerde stoof hem achterna. Einde fragment

copyright © E.Mellema 2006













Centuries 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

antichrist New York WTC Twintowers aanslag vliegtuig terrorisme twin towers aanslagen
Spirituele boeken
New Age